Czeski kątek (, ) – nazwa, jaką w czasach przynależności ziemi kłodzkiej do Niemiec określano niewielki obszar w jej zachodniej części, zamieszkały głównie przez ludność czeskojęzyczną.
Położenie Obszar ten rozciąga się na południowy zachód od Błędnych Skał pomiędzy Lewinem a czeskim Náchodem w okolicach Kudowy-Zdroju i obejmował przede wszystkim miejscowości: Czermna (Tscherbeney), Bukowina (Bukowine), Słone (Schlaney), Pstrążna (Strausseney), Jakubowice (Jakobowitz) i Brzozowie (Brzesowie) (obecnie dzielnice Kudowy-Zdroju), Błażejów (Blasewey), Pasterka (Passendorf) i Ostra Góra/Jeżowice (Nauseney/Scharfenberg).
Historia Przed wojnami śląskimi tereny te należały do hrabstwa kłodzkiego, które wchodziło w skład Czech (królestwa czeskiego). W 1763 Prusy przyłączyły je do swojej prowincji śląskiej.
Język Język, jakim mówiono w tych okolicach, jest określany jako dialekt kłodzki języka czeskiego. Zawiera on wiele dawnych zwrotów i idiomów niewystępujących już we współczesnym języku czeskim.