Ze względów technicznych możliwości stosowania billingu w tamtym czasie były mocno ograniczone.
Po 1989 roku TPSA rozpoczęła szybką wymianę central na nowe. Ze względów technicznych wprowadzanie billingu w kraju odbywało się z niemałymi trudnościami. Tylko w niewielu miastach funkcjonowały nowoczesne centrale. W większości były to albo elektromechaniczne centrale systemu Strowgera lub Pentaconta, albo elektroniczne centrale typu E-10A. Z początkiem lat 90. zaczęto montować nowoczesne centrale sterowane programowo (SPC): Alcatel-Lucent 5ESS, S12, E-10B oraz Siemens EWSD.
W połowie lat 90. monitorowanie połączeń było możliwe w większych polskich miastach na życzenie klienta. Sukcesywnie modernizowano także dotychczas stosowane systemy elektromechaniczne na potrzeby billingu, mimo że kilka lat później były one wycofywane z eksploatacji. Konieczne było skonstruowanie specjalnych urządzeń do monitorowania na łączną liczbę 660 tysięcy abonentów, na zamówienie TP S.A. W roku 1998 można było uzyskać billing już w większości central miejscowych.