Do 1979 roku z zespole trwały zmiany perkusisty. Za zestawem perkusyjnym zasiadali kolejno: Janusz Ziomber, Marek Surzyn, Jerzy Machnikowski (eks- Exodus), Wiktor Kierzkowski (później Skaldowie) i od 1979 roku Andrzej Ryszka. Pierwszy ważniejszy koncert zespół dał podczas Pop Session '78. Później występował m.in. na Muzycznym Campingu w Lubaniu, Międzynarodowej Wiośnie Estradowej w Poznaniu, Jazzie nad Odrą we Wrocławiu, ponownie na „Pop Session”, na Rock Jamboree w Warszawie; na polskich trasach poprzedzał Suzi Quatro i węgierską Omegę. Zespół wygrywał plebiscyty na najpopularniejszego wykonawcę polskiej sceny rockowej i słynął z niezwykle energetycznych i profesjonalnych koncertów, za które zresztą zbierał dobre recenzje również za granicą – w RFN (Festival der Jugend '78 w Dortmundzie) oraz w Czechosłowacji (Bratysławska Lira). W tym okresie Krzak nagrał dwa materiały muzyczne uhonorowane tytułem złotej płyty: Blues Rock Band (1981) i EP Kawa Blues (1981), a także płytę Paczka (1982) oraz trzy single. Pod koniec lipca 1981 roku, wobec trwających nieporozumień, muzycy podjęli decyzję o zakończeniu współpracy z Janem Błędowskim. Zespół pozyskał stałego współpracownika, gitarzystę Andrzeja Urnego (eks-Dżem), który po roku odszedł do Perfectu.