Od 1989 przez siedem lat był zawodnikiem klubów niemieckich. W barwach Schalke 04 Gelsenkirchen w ciągu czterech sezonów rozegrał 133 mecze i strzelił 44 gole. W 1991 wywalczył z tym klubem awans do 1. Bundesligi. Później grał w SC Freiburg, z którym w 1995 zajął trzecie miejsce w Bundeslidze, i Hannoverze 96.
W wieku 34 lat powrócił do Rosji, do Lokomotiwu Moskwa na specjalne życzenie trenera tego klubu Jurija Siomina. Wkrótce potem zdobył z nim Puchar Rosji oraz dwukrotnie dotarł do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów.
Piłkarską karierę zakończył w 2000 w wieku 39 lat.
do 1979 – Fakieł Woroneż 1980-81 – Dinamo Wołogda 1982-89 – Dinamo Moskwa 1989-93 – Schalke 04 Gelsenkirchen 1994-95 – SC Freiburg 1995-96 – Hannover 96 1997-99 – Lokomotiw Moskwa 1999-99 – Torpedo-ZIŁ Moskwa 2000-00 – Krylja Sowietow Samara
Sukcesy piłkarskie Puchar ZSRR 1984 z Dinamem Moskwa Puchar Rosji 1997 oraz półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów 1998 i 1999 z Lokomotiwem Moskwa król strzelców Wyższej Ligi ZSRR 1986 i 1988 złoty medal Igrzysk Olimpijskich 1988
W reprezentacji ZSRR od 1989 do 1991 rozegrał 7 meczów i zdobył 1 gola – start w Mundialu 1990 (runda grupowa).
W reprezentacji Rosji od 1992 do 1994 rozegrał 8 meczów i zdobył 4 gole – start w Mundialu 1994 (runda grupowa).