Loty termiczne Niektóre powierzchnie lądu pod wpływem promieni słonecznych nagrzewają się szybciej (np. skały, asfalt, budynki), a następnie nagromadzone ciepło oddają sąsiadującemu powietrzu, które unosi się, tworząc tzw. komin termiczny. Przy słabym wietrze kominy są stałe i ciągłe. Przy silniejszym mogą być przerywane i przenoszone wraz z wiatrem z dala od terenu, nad którym powstały.
Piloci lotni, znajdując komin termiczny, latają wokół jego centrum by jak najdłużej pozostawać w strefie najsilniejszych noszeń. Ponieważ różnice w prędkości wznoszenia są bardzo trudno wyczuwalne dla człowieka, piloci z reguły posiłkują się wariometrem, który za pomocą wyświetlacza i sygnałów dźwiękowych informuje o prędkości i kierunku ruchu w pionie. Dzięki niemu możliwe jest precyzyjne określenie centrum komina i utrzymywanie się w jego bezpośredniej bliskości (tzw. centrowanie komina).
Hole W celu uzyskania wysokości lotniarze mogą skorzystać z holu. Może się on odbywać za innym statkiem powietrznym wyposażonym w napęd, samochodem, łodzią motorową, lub za wyciągarką stacjonarną.
Sterowanie Sterowanie lotnią odbywa się za pomocą sterownicy trzymanej przez pilota. Przesuwając ciężar ciała względem niej, pilot pochyla skrzydło, nadając mu inny kierunek lotu.