33.
Ta pierwsza znana charakterystyka hapiru odpowiada także wszystkim późniejszym opisom tej grupy pochodzącym z II tysiąclecia p.n.e. Wspomina o nich co najmniej 235 tekstów klinowych z tego okresuBottéro J. 1981. Les Habiru, les Nomades et les Sédentaires. ss. 89-107 w Eveline Johanna van der Steen, Tribes and Territories in Transition..
Tabliczka z pałacu w Mari W ruinach królewskiego pałacu Zimrilima w Mari (początek II tysiąclecia p.n.e.) odkryto list wzmiankujący o wojownikach hapiru:
Następnego dnia nadeszło następujące słowo wroga: „Yapah-Adad przygotował osadę Zallul po tej stronie brzegi rzeki Eufratu i wraz z dwoma tysiącami żołnierzy Hapiru tego kraju przebywa w mieście.”James Pritchard, ANET, s. 483; Édouard Dhorme, RHR, CXVIII, ss. 170-187.
Pryzma z Tikunani Akadyjski dokument króla Tunip-Teššup władającego miastem-państwem Tikunani w Mezopotamii (za rządów Hattusilisa I, króla Hetytów) wymienia 438 Hapiru, którzy byli jego żołnierzami lub sługami. Większość to imiona huryckie, pozostałe są wschodniosemickie oraz jedno kasyckieMirjo Salvini, The Habiru prism of King Tunip-Teššup of Tikunani (Istituti Editoriali e Poligrafici Internazionali: Rzym, 1996), książkę omówił Robert D. Biggs w Journal of Near Eastern Studies 58 (4), October 1999, s. 294..