Podczas niemieckiej okupacji i przejściu PZInż. pod zarząd niemiecki, powrócił do pracy w prywatnej fabryce Perkun, nadal zajmując się projektowaniem silników. W czasie powstania warszawskiego był żołnierzem AK, zajmował się produkcją broni i miotaczy ogniainformacje na stronie Powstańczych Biogramów. Po wojnie objął stanowisko profesora Politechniki Łódzkiej, kierownika Katedry Cieplnych Maszyn Tłokowych Politechniki Łódzkiej. Tutaj też skonstruował wraz z Jerzym Wernerem (zbieżność nazwiska przypadkowa) i Mieczysławem Dębickim samochód ciężarowy Star 20 bazując na przedwojennych doświadczeniach przy samochodzie PZInż 703. Był szefem zespołu projektującego silnik S42 i ich pochodnych do Stara 20.
Wkrótce po wojnie został też kierownikiem Centralnego Biura Badań i Konstrukcji Zjednoczenia Przemysłu Motoryzacyjnego w Łodzi. Brał udział w projektowaniu silników przemysłowych rodziny S-60, a także wielu silników, które nie weszły do produkcji, w tym silnika wysokoprężnego do samochodu FSO Warszawa z 1956 roku. Od 1958 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego, zajmował też stanowiska dziekana i prorektora na Politechnice Łódzkiej. Był członkiem Komitetu Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk.