Początkiem schyłku USPD jako partii politycznej było nieprzyjęcie USPD do Kominternu, przy jednoczesnej niechęci tej partii wobec reaktywowanej Drugiej Międzynarodówki. W październiku 1920 r. skrzydło prokomunistyczne oddzieliło się od USPD i wstąpiło do nowoorganizowanej KPD. Centrystom i prawicy USPD nie pozostało nic innego w tym momencie, jak zbliżenie się do SPD (wobec antydemokratycznego i rewolucyjnego nastawienia KPD). Ten ruch był łatwiejszy ze względu na trwające od początku 1922 r. zamachy na ważnych polityków o demokratycznych i republikańskich poglądach (zabójstwo Waltera Rathenaua, Matthiasa Erzbergera). Na parteitagu we wrześniu 1922 r. USPD większością głosów zdecydowała się przyłączyć do SPD i zakończyć swoją działalność. Niewielka grupka działaczy z Georgiem Ledebourem na czele postanowiła utrzymywać USPD jako odrębną partię, jednak zdecydowana większość wyborców przeszła do SPD lub KPD. USPD rozwiązała się w 1931 r., wchodząc do Socjalistycznej Partii Robotników Niemiec (SAPD).
Organizacja Liczebność listopad 1918 – ok. 100 000 członków koniec stycznia 1919 – ok. 300 000 wrzesień 1920 – 893 923 kwiecień 1921 – 339 951 wrzesień 1921 – 300 659 czerwiec 1922 – 290 762 1925 – ok.