Tego konfliktu chronologicznego badacz nigdy ostatecznie nie rozwiązał.
W kulturze Atalia została opisana przez Giovanniego Boccaccia w jego dziele De mulieribus claris („O sławnych niewiastach”)Giovanni Boccaccio, Famous Women, tłum. Virginia Brown, Harvard University Press, 2001, s. 102–106, ., a także przez Christine de Pizan w Księdze o Mieście Pań.
Postać królowej jest główną bohaterką klasycystycznej tragedii Atalia (1691), napisanej przez francuskiego dramaturga Jeana Baptiste’a Racine’a. Na język polski przełożyli ją Stanisław Konarski i Antoni Orłowski; w latach 1751–1752 dramat wystawiano w Collegium NobiliumMarcin Bocian, Leksykon postaci biblijnych, Znak, Kraków 1995, s. 75, .. W 1920 roku w Théâtre Sarah-Bernhardt w Paryżu w rolę Atalii wcieliła się słynna aktorka Sarah Bernhardt.
Niemiecki kompozytor Felix Mendelssohn-Bartholdy napisał w 1845 roku w Berlinie muzykę sceniczną do sztuki Racine’a (op. 74). Jednym z najczęściej wykonywanych fragmentów z tego dzieła jest Marsz wojenny kapłanów (Kriegsmarsch der Priester)Zob. Felix Mendelssohn, Athalia, incidental music, Op.