Działanie mały|Zbliżenie krzywek na kołach 9 i 10 Lorenz SZ42 pokazujące ich podniesione (aktywne) i opuszczone (nieaktywne) pozycje. Aktywna krzywka odwraca wartość bitu (0→1 i 1→0) Ówczesne dalekopisy nadawały każdą literę, ogólnie zaszyfrowaną kodem Baudot albo podobnym, jako pięć bitów na pięciu równoległych liniach. Maszyna Lorenza produkowała grupę pięciu bitów pseudolosowych i kombinowała ją za pomocą logicznego operatora XOR z bitami litery tekstu jawnego. Bity pseudolosowe były generowane przez 10 „kół kryptograficznych” (rotorów), z których pięć obracało się w sposób regularny – tak zwane koła χ (chi), a pięć pozostałych w sposób nieregularny – koła ψ (psi). Krok obrotu kół psi zależał od jeszcze dwóch dodatkowych rotorów, zwanych motorycznymi (napędowymi). Maszyna Lorenza w swej funkcji nieregularnego obracania pięciu rotorów (które albo razem się obracały, albo razem pozostawały w spoczynku bez dodatkowych interakcji między liniami) stanowi w praktyce 5 równoległych generatorów pseudolosowych. Liczby igieł na każdym z rotorów były względnie pierwsze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maszyna Lorenza · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.