W ciężkich warunkach terenowych i w czasie deszczu armie rozpoczęły trwającą wiele godzin walkę.
Sytuacja armii zachodniej była lepsza, dopóki wspomniane oddziały nie przeszły na stronę armii wschodniej. Zdrada zaowocowała pokaźnymi stratami w ludziach Konishiego i Ukity, którzy zostali niespodziewanie zaatakowani przez Hideakiego Kobayakawę. Po tym wydarzeniu panika ogarnęła armię zachodnią. Jednym z pierwszych, którzy uciekli, był Mitsunari Ishida. Został złapany kilka dni później i publicznie stracony razem z Yukinagą Konishim i Ekei Ankokujim.
Lista dowódców Armia wschodnia (siły Tokugawy)
Armia zachodnia (siły Ishidy)
Galeria
Skutki Bitwa wyniosła na szczyt władzy Ieyasu Tokugawę i otworzyła rodowi Tokugawa drogę do jego rzeczywistych rządów nad Japonią przez ponad 250 lat, poprzez okres Edo (1603–1868) do restauracji Meiji w połowie XIX wieku. Wokół Ieyasu uformowała się nowa struktura hegemonii. Zlikwidowano osiemdziesiąt siedem rodów daimyō, a czterem odebrano znaczne fragmenty ich posiadłości.