Nie godząc się na wielką czystkę, popełnił samobójstwo.

Życiorys Urodzony w rodzinie szlacheckiej; uczył się w szkole felczerów w Tyflisie. W 1903 wstąpił do SDPRR; uczestnik rewolucji 1905 roku. Aresztowany (w związku z podejrzeniem o szmugiel broni), po zwolnieniu wyjechał do Niemiec. Po powrocie w 1907 osiedlił się w Baku, gdzie był współpracownikiem Stalina.

W 1918 r. uczestniczył w tworzeniu Dońskiej Republiki Radzieckiej, a następnie, jako członek jej nadzwyczajnego sztabu obrony, w nieudanej próbie jej obronienia przed marszem wojsk niemieckich na wschódP. Kenez, Red Attack, White Resistance: Civil War in South Russia 1918, New Academia Publishing, Washington DC, , s. 119, 127.. Następnie od sierpnia 1918 r. działał na terytorium Tereckiej Republiki Radzieckiej, tworząc zbrojne oddziały czerwonych z miejscowych Inguszy i Czeczenów dla stłumienia powstania Kozaków tereckich i obrony przed Armią Ochotniczą Denikina. Z jego udziałem wdrażano politykę nacjonalizacji ziemi należącej do Kozaków, wysiedlania ich i przekazywania gruntów ludom górskimP. Kenez, Red Advance, White Defeat. Civil War in South Russia 1919–1920, New Academia Publishing, Washington DC 2004, , s. 125–126.. W styczniu 1919 r.