Od 1969 do 1980 posłanka na Sejm PRL V, VI i VII kadencji.
Była także I sekretarzem KW partii w Skierniewicach (1975–1976) oraz przewodniczącą prezydium tamtejszej Wojewódzkiej Rady Narodowej (1975–1976). W 1974 wybrana w skład Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1970–1981 wchodziła również w skład prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.
Od 2 grudnia 1976 do 8 lutego 1979 pełniła funkcję ministra administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska w rządzie Piotra Jaroszewicza, a następnie (do 21 listopada 1980) ministra pracy, płac i spraw socjalnych w dotychczasowym rządzie oraz w rządzie Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego.
Była żoną Jerzego Wacława Milczarka (1932–1998). Zmarła 23 stycznia 2011 i 28 stycznia została pochowana na warszawskich Powązkach (kwatera BII30-2-30)Wyszukiwarka grobów w Warszawie.
Była drugą kobietą-ministrem po Zofii Wasilkowskiej w historii Polski.