W 1879 wyszła za mąż za lekarza Wojciecha Antoniego Lewandowskiego, z którym miała syna Juliana Edwarda. Mieszkali na Pobereżu. Od 14 października 1884 jej mężem był Józef Kotarbiński. Dla obojga był to drugi związek małżeński. Mieli córkę Alinę (1886–1890). Oboje dzieci Kotarbińskiej zmarły w dziecięctwie i zostały pochowane w Warszawie.
Talent malarski odziedziczyła do dziadku Stefanie Balińskim. Przez 5 lat uczyła się malarstwa u Wojciecha Gersona.
Początkowo mieszkała z mężem Józefem w Warszawie. W 1893 związali się z Krakowem, by w 1905 powrócić do Warszawy. W Krakowie osiedli przy ul. Radziwiłłowskiej 15, a w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 55. Przed I wojną światową wynajmowali mieszkanie w Konstancinie. W 1904 małżonkowie byli bohaterami jednej z najgłośniejszych spraw sądowych w Krakowie na początku XX wieku, wytaczając dziennikarzowi czasopisma „Bocian” proces o obrazę czci. W swoim domu w Warszawie prowadzili salon artystyczny, w którym spotykali się pisarze, malarze, aktorzy.