W pierwszej dekadzie XX wieku Czigorin był mniej widoczny w wielkich turniejach szachowej elity. Wygrał mniej znaczące turnieje w Moskwie (1901), w Kijowie i Wiedniu (1903) oraz w Petersburgu (1905). Prawie do końca życia pozostawał najsilniejszym rosyjskim szachistą, redagował i za własne pieniądze regularnie wydawał szachowy periodyk, był energicznym organizatorem szachowego życia w Rosji. Jest uznawany za ojca rosyjskiej szkoły szachów, pozostawił znaczny wkład w rozwój teorii otwarć szachowych. Kilka wariantów debiutowych nosi jego nazwisko. Do najważniejszych należą:
obrona Czigorina przeciw gambitowi hetmańskiemu (1.d4 d5 2.c4 Sc6), wariant Czigorina w partii hiszpańskiej (1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 a6 4.Ga4 Sf6 5.O-O Ge7 6.We1 b5 7.Gb3 d6 8.c3 O-O 9.h3 Sa5 10.Gc2 c5 11.d4 Hc7), wariant Czigorina w obronie francuskiej (1.e4 e6 2.He2).
Według retrospektywnego systemu rankingowemu Chessmetrics, najwyższą punktację osiągnął w październiku 1895 r., z wynikiem 2797 punktów zajmował wówczas 3. miejsce na świecie (za Emanuelem Laskerem i Siegbertem Tarraschem)Chessmetrics Player Profile: Mikhail Chigorin..
Przypisy
Bibliografia W.Litmanowicz, J. Giżycki, Szachy od A do Z, tom I, Warszawa 1986, s. 177-180
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rosyjscy szachiści Kategoria:Szachiści XIX wieku Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1908