Życie codzienne robotników w latach rozkwitu Wkrótce po założeniu większej ilości kopalni, górnicy założyli lokalny oddział Zachodniej Federacji Górników. Przyjęto do niej także robotników innych zawodów. Między nim a właścicielami kopalni doszło do wielu różnic zdań, w tym strajki w grudniu 1906 i styczniu 1907, kiedy żądali wyższych zarobków. Na początku sierpnia roku 1907, wprowadzono obowiązek odzieży ochronnej w kopalniach. Było to konieczne, gdyż utrudniała kradzież rudy, za którą można było dostać ok. 20 dolarów za funt.
W listopadzie i grudniu 1907, niektórzy właściciele kopalń rozpoczęli wypłacanie pensji poprzez czeki. Zdarzały się, sporadyczne, napady na kasjerów. Rzadko, poważne incydenty. Jednak w grudniu gubernator John Sparks, na wniosek przedsiębiorców, wystosował prośbę do prezydenta Theodora Roosevelta o przysłanie oddziału wojska, gdyż obawiał się zamieszek. Nie było tam policji i miał problemy z egzekwowaniem prawa. Theodore Roosevelt, 4 grudnia zlecił generałowi Frederickowi Funstonowi, dowódcy Dywizjonu Kalifornia w San Francisco, przyjechać z 300 żołnierzami do Goldfield. Oddział przybył do 6 grudnia. Właściciele kopalni, natychmiast, zmniejszyli zarobki i ogłosili, że nikt kto należy do Zachodniej Federacji Górników, nie znajdzie pracy.