Kandydatura księcia Ferrary na króla polskiego rozpatrywana była również podczas elekcji w 1586 jednak nie miała ona większego poparciaS. Grzybowski, Jan Zamoyski, Warszawa 1994, s. 200..
Był trzykrotnie żonaty: 2 lipca 1558 ożenił się z Lukrecją Medycejską (1545−1561), córką Kosmy Medyceusza, wielkiego księcia Toskanii i Eleonory Toledańskiej. 5 grudnia 1565 ożenił się po raz drugi: z Barbarą Austriaczką (1539−1572), ósmą córką cesarza Ferdynanda I i Anny Jagiellonki. 24 lutego 1579 ożenił się po raz trzeci: z Małgorzatą Gonzagą (1564−1618), najstarszą córką Wilhelma I, księcia Mantui i Eleonory Habsburżanki (Eleonora była starszą siostrą jego drugiej żony - Barbary).
Sukcesja Żadne z małżeństw nie przyniosło Alfonsowi znanych potomków (nie posiadał również dzieci nieślubnych). Dlatego główna linia d’Este skończyła się po jego śmierci, w 1597. Cesarz Rudolf II Habsburg uczynił spadkobiercą d’Este jego kuzyna – Cezara d’Este (1561−1628) – wojskowego. Ten utracił wkrótce Ferrarę i dalej rządził w księstwie Modeny.
Przypisy
Kategoria:D’Este Kategoria:Władcy Ferrary i Modeny Kategoria:Kandydaci do polskiego tronu elekcyjnego (1575) Kategoria:Kandydaci do polskiego tronu elekcyjnego (1587) Kategoria:Kondotierzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Ferrarze Kategoria:Urodzeni w 1533 Kategoria:Zmarli w 1597