Pierwsze osiem tygodni po starcie było poświęcone wszelakim weryfikacjom poprawności działania statku. Po tym czasie został podjęty program regularnych obserwacji. Pod koniec czasu pracy satelity, cztery zaplanowane programy były zrealizowane w 98%, 94%, 64% i 18%. Podczas tych 3 lat naukowcy z całego świata używali EXOSAT-a do badania wielu znanych źródeł promieniowania X i do dokonywania wielu odkryć. Najbardziej sławnymi były: odkrycie quasi-okresowej oscylacji w niskomasowych podwójnych układach rentgenowskich (LMXB – Low Mass X-ray Binaries) przesunięcie linii żelaza K w SS 433, ku czerwieni i ku niebieskiemu
Publiczna dostępność tych danych przyczyniła się do wielu systematycznych badań.
Telemetria Prędkość telemetrii wynosiła 8 kbps. Komputer pokładowy, programowalny z Ziemi, wstępnie przetwarzał i kompresował dane. Elastyczność jaką dawał i możliwość jego programowania, mocno powiększała naukowe możliwości satelity poprzez pisanie nowych trybów obserwacji. Umożliwiło to również walkę z problemami dotykającymi instrumenty naukowe i statek.