Nazwy utworzone na cześć Kazimierza Kowalskiego Poniżej wymienione epitety gatunkowe kowalskii lub casimirii, a także nazwa rodzajowa Kowalskia są eponimami mającymi na celu upamiętnienie Kazimierza Kowalskiego: Onychirus kowalskii Idiocera kowalskii Condylura kowalskii Sorex casimirii Rhinolophus kowalskii Eptesicus kowalskii Baranomys kowalskii Pliomys kowalskii Kowalskia Lemmus kowalskii Villanyia kowalskii Parasaidomys kowalskii Eumyarion kowalskii Ninamys kazimierzi
Speleologia i taternictwo Kazimierz Kowalski należał do grona najbardziej aktywnych polskich taterników jaskiniowych i speleologów. W Tatrach odkrył nowe partie jaskiń (m.in. w jaskiniach Miętusiej, Zimnej, Szczelinie Chochołowskiej). W wielu polskich jaskiniach prowadził badania naukowe. W 1952 roku, podczas wyprawy z Włodzimierzem Starzeckim do Jaskini Miętusiej ustanowił polski rekord osiągniętej głębokości w jaskiniach: –213 m. W 1956 roku we francuskiej jaskini Gouffre Berger ustanowił kolejny rekord, schodząc na poziom –1122 m. Był autorem licznych artykułów i prac o tematyce jaskiniowej. Najbardziej znanym dziełem była monografia „Jaskinie Polski”.