Z czynnej służby wojskowej we włoskich siłach zbrojnych Ca.101 wycofano wkrótce po zakończeniu wojny abisyńskiej, choć samoloty w wersji cywilnej, jako pasażerskie, latały do początku II wojny światowej.
Na Ca.101 pobito także rekord długości lotu: w 1933 r. Mario de Bernardi wraz z sześcioma pasażerami przeleciał bez międzylądowania z Rzymu do Moskwy.
Udział w działaniach II wojny światowej wzięły węgierskie Ca.101, których pierwsze egzemplarze zostały zakupione w 1929 r. Część z nich uczestniczyła w walkach na terenie ZSRR w 1941 r.
Rozwinięciem konstrukcji była niezbyt udana wersja dwusilnikowa Caproni Ca.102, jednosilnikowy Caproni Ca.111 oraz Caproni Ca.133, który wszedł do użytku w 1935 r.
Konstrukcja Trzysilnikowy samolot transportowy i bombowy w układzie grzbietopłata. Konstrukcja mieszana. Trzy silniki (Piaggio Stella VII.C, Walter Castor lub Alfa Romeo D2), dwa podwieszane pod skrzydłami w gondolach, trzeci w nosie kadłuba, śmigła dwułopatowe, metalowe. Podwozie stałe, koła kryte owiewkami.
Linki zewnętrzne
Inne zdjęcie
Kategoria:Włoskie samoloty transportowe II wojny światowej Kategoria:Samoloty pasażerskie z napędem śmigłowym 101 Kategoria:Włoskie samoloty bombowe II wojny światowej Kategoria:Samoloty bombowe z napędem śmigłowym Kategoria:Samoloty transportowe z napędem śmigłowym