Był on pierwszym księciem tego nowego ustroju, który miał przetrwać do końca dynastii Merowingów. Podczas gdy austrazyjscy władcy, tacy jak Chlotar i Dagobert, kontrolowali te regiony przez część VII wieku, w końcu stały się one autonomicznymi królestwami, gdy potężne rodziny arystokratyczne zaczęły podążać własnymi drogami w swoich królestwach.
Rządy nad zjednoczonymi królestwami thumb|left|300x300px|„Tron Dagoberta”, wykonany z Brązów. Podstawa, utworzona przez krzesło kurulne, jest tradycyjnie przypisywana Dagobertowi, podczas gdy podłokietniki i oparcie krzesła zostały dodane przez Karola Łysego. Tron ten był ostatnio używany przez Napoleona I w 1804 roku, kiedy stworzył Legię Honorową.
W 629, po śmierci ojca, odziedziczył królestwa Neustrii oraz Burgundii. Utrzymał podział królestwa na Austrazję, Neustrię i Burgundię, próbując jednocześnie rozciągnąć swoją władzę na Akwitanię i południową Francję. Jego przyrodni brat Charibert, syn Sigihildy, objął władzę nad Neustrią, ale Dagobert mu się sprzeciwił. Brodulf, brat Sigihildy, zwrócił się do Dagoberta w imieniu swojego młodego siostrzeńca, ale Dagobert zamordował go i został jedynym królem Franków. Później przekazał Charibertowi Akwitanię w ramach „nagrody pocieszenia” – jednak region ten w 632 ponownie wrócił pod panowanie Dagoberta I.