Z licznych jeziorek największe to Jeziorko Gotyckie i Szmaragdowe Jeziorko. W jaskini jest też spora ilość syfonów, z których trzy znajdują się w głównym ciągu jaskini (Wiszący Syfonik, Syfon Marynarki Wojennej i Syfon Zielonego Buta). W paru miejscach występuje deszcz podziemny (poniżej Iglicy, w Sali Deszczów i Sali nad Awenami).
Barwienie wody przeprowadzone w lutym 1986 roku wykazało połączenie Syfonu w Wielkich Kominach z Lodowym Źródłem.
W jaskini zamieszkują nietoperze.
Historia odkryć Jaskinia została odkryta przez Władysława Goryckiego w 1936 roku.
W tym samym roku Stefan Zwoliński wraz z Władysławem Goryckim dochodzą do krawędzi Ślepego Komina.
W 1937 roku bracia Stefan i Tadeusz Zwoliński dochodzą do Błotnych Zamków i znajdują wylot Wielkich Kominów.
W 1950 i 1951 roku wyprawy grotołazów krakowskich osiągają dno Ślepego Komina i dochodzą do syfonu w Wielkich Kominach. Jaskinia liczy wtedy 950 metrów długości.
W 1956 roku wyprawa krakowska dociera do Korytarza Trzech Króli.
W 1956 roku wyprawa warszawskich grotołazów dociera do Syfonu Marynarki Wojennej.
W 1957 roku wyprawa warszawskich grotołazów dociera do syfonu w Ciasnych Kominach.
W 1960 roku odkryte zostają ciągi za Gotyckim Jeziorkiem.