wolność badań naukowych w Antarktyce i współpracę międzynarodową, przede wszystkim w zakresie wymiany informacji oraz wymiany personelu między stacjami i ekspedycjami. Sam układ nie rozstrzyga roszczeń wysuniętych przed jego podpisaniem, lecz poprzez zobowiązanie stron do współpracy, powoduje, że sprawy terytorialne zeszły na drugi plan, przynajmniej na okres trwania układu.
Niektóre rządy Nowej Zelandii martwiły się, czy państwo stać na utrzymanie terytorium. W okresie od lat 50. do 70. XX w. niektórzy politycy wysuwali propozycja zrzeczenia się roszczeń i oddania Antarktydy pod rządy ONZ. W 1983 roku Dependencja Rossa stała się częścią Królestwa Nowej Zelandii (ang. Realm of New Zealand).
Nowa Zelandia utrzymuje stałą obecność na obszarze Dependencji, utrzymując całoroczną stację badawczą i prowadząc wiele programów badawczych i ochrony środowiska. Interesy Nowej Zelandii w Antarktydzie reprezentowane są przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Handlu.
Nowozelandzka poczta wydaje specjalne znaczki pocztowe dla Dependencji Rossa.
Zobacz też Roszczenia terytorialne na Antarktydzie kalendarium historii Dependencji Rossa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Roszczenia terytorialne na Antarktydzie Kategoria:Terytoria zależne Nowej Zelandii