W swojej mowie obronnej nie tylko nie zaprzeczał zarzutom, ale potwierdzał, że rzeczywiście tak zrobił, przedstawiając jednocześnie racjonalne (niemagiczne) wyjaśnienie swojego postępowania. Okazała się ona na tyle przekonująca, że nie tylko oczyszczono Apulejusza z zarzutów, ale też powierzono mu w Kartaginie stanowisko sacerdos provinciae, tj. kapłana kultu cesarza w całej Afryce ProkonsularnejFlorida 16, 38, i wystawiono na jego cześć posągFlorida 16, 1.
Apulejusz opuścił wtedy Oeę i osiadł w Kartaginie, gdzie wygłaszał mowy popisowe i okolicznościowe, przynoszące mu duży rozgłos. Mowy te sam publikował. Zachowały się z nich wyjątki zebrane w antologii Florida. Brak wiadomości o życiu Apulejusza po 170 roku.
Niektóre dzieła Apulejusza thumb|Opera omnia, 1621 Metamorfozy, później znane jako Złoty osioł, najbardziej znane dzieło Apulejusza, zachowane w całości i obejmujące 11 ksiąg, wzór dla Boccaccia pisma filozoficzne, z których zachowały się cztery: O bogu Sokratesa (De deo Socratis), O Platonie i jego nauce (De Platone et eius dogmate), O świecie (De mundo), O interpretacji (gr. Peri hermēneías, łac.