Bitwa nad Largą – starcie zbrojne, które miało miejsce 18 lipca 1770 podczas V wojny rosyjsko-tureckiej (1768–1774).
Bitwa została stoczona nad rzeką Largą między armią turecko-tatarską Abazy Paszy i chana krymskiego Kapłana II Gireja liczącą 45 000 żołnierzy (15 000 janczarów, 30 000Według Małej encyklopedii wojskowej; Bolszaja sowietskaja enckłopedija podaje liczbę 65 tysięcy. Tatarów i 33 działa), a 1 armią rosyjską feldmarszałka Piotra Rumiancewa (32 000 piechoty, 8 000 jazdy i 115 dział).
Turcy i Tatarzy zajęli umocnioną pozycję u ujścia Largi do Prutu. Front ich armii osłaniała bagnista dolina Largi, zaś lewe skrzydło opływał Prut. Rumiancew pozostawił na swym froncie oddziały osłonowe o niewielkiej sile, a większość wojsk nocą skrycie ześrodkował na lewym skrzydle. Wieczorem 17 lipca Rosjanie z dala od pozycji nieprzyjacielskich przerzucili 4 mosty przez Largę. W nocy cała armia Rumiancewa (oprócz wydzielonej grupy Plemiannikowa – 6 tys. żołnierzy) bez przeszkód przeprawiła się na drugi brzeg rzeki, posuwając się w kierunku pozycji turecko-tatarskich.