Bogusław Łubieński (ur. 25 grudnia 1893 w Kiączynie, zm. 22 kwietnia 1941 w Oflagu II C Woldenberg) – polski ziemianin, powstaniec wielkopolski, działacz gospodarczy, polityk, poseł na Sejm IV kadencji w II RP.
Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej. Urodził się w rodzinnym majątku Kiączyn koło Kaźmierza. Początkowo uczył się w domu, następnie w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, gdzie brał udział w pracach tajnego Towarzystwa Tomasza Zana. Po maturze (1913) odbył praktykę rolniczą i rozpoczął studia ekonomiczno-rolnicze w Monachium. Był jednak zmuszony je przerwać, ponieważ został powołany do wojska niemieckiego. Po wybuchu rewolucji w Niemczech należał do Rady Żołnierskiej w Kaźmierzu oraz Powiatowej Rady Ludowej, a także Rady Robotniczej i Żołnierskiej w Szamotułach. Od 3 stycznia 1919 roku był uczestnikiem powstania wielkopolskiego. Walczył na odcinku czarnkowsko-wieleńskim, następnie został adiutantem w II batalionie czarnkowskim. Brał również udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Został zwolniony z wojska ze względu na zły stan zdrowia. Od 1920 do 1921 roku pracował w Departamencie Rolnym Ministerstwa byłej Dzielnicy Pruskiej. Od 1921 roku zajął się administracją rodzinnego Kiączyna.