Do prostego człowieka – wiersz Juliana Tuwima opublikowany w 1929 w dzienniku „Robotnik”.

Wiersz został opublikowany 27 października 1929 w dzienniku „Robotnik”, wydawanym wówczas w Warszawie. Utwór Tuwima, zgodnie z poglądami Skamandrytów, wzywa do pacyfizmu, podkreślając manipulacje, którym poddawani są prości ludzie przez rządzących. Autor przeciwstawia się także romantycznemu mitowi żołnierza-bohatera, podkreślając bezsensowność oddawania życia. Wiersz spotkał się ze zdecydowaną reakcją prawicowej krytyki, która zarzucała autorowi, że zachęca do niszczenia polskiej broni (Rżnij karabinem w bruk ulicy!) i do dezercji. Autor w odpowiedzi stwierdził m.in.:

Za opublikowanie wiersza Komisariat Rządu m.st. Warszawy pociągnął redaktora naczelnego czasopisma „Robotnik” do odpowiedzialności karnejZ Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, Monitor Polski, 30 października 1929, nr 251, s. 2...

Nawiązania Piosenka do tekstu wiersza znalazła się na albumie Prowincja (2003) zespołu Akurat, jako dwunasty utwór i jeden z dwóch singli. Wcześniej punkrockowy zespół Liberum Veto nagrał utwór do wiersza, zamieszczony następnie na kasecie Wolny. Nie pozwalam.