Bardzo charakterystyczny dla płomiennicy zimowej jest też okres pojawiania się owocników, zamszowy, ciemny trzon i miedzianożółta barwa kapelusza.
Bardzo podobne do płomiennicy zimowej są inne gatunki z rodzaju Flammulina, do których w Europie zaliczamy: Flammulina elastica – różni się kształtem blaszek oraz cechami mikroskopowymi. Występuje głównie na wierzbach, rzadziej na topoli osice. Płomiennica letnia (Flammulina fennae) – występuje głównie latem oraz ma zazwyczaj jaśniejszy kapelusz. Flammulina ononidis – występuje na łąkach na pozostałościach wilżyny ciernistej. Płomiennica topolowa – w przeciwieństwie do płomiennicy zimowej zazwyczaj ma korzeniasty trzon. Jest również jaśniejsza, występuje głównie na topolach. Flammulina rossica – ma bardzo jasny kapelusz, różni się głównie cechami mikroskopowymi.
Występowanie i siedlisko Płomiennica zimowa rozprzestrzeniona jest na całej półkuli północnej w strefie klimatu umiarkowanego, występuje także w Australii. W Polsce jest bardzo pospolita.