Okres międzywojenny Dywizja została przeniesiona do Fortu Sam Houston w San Antonio, gdzie spędziła najbliższe 23 lata, jako jedna z trzech pozostawionych dywizji piechoty w US Army. W sierpniu 1941 została reaktywowana jako 2 Dywizja Piechoty, a 27 listopada 1942 przeniesiona do Camp McCoy w Wisconsin.
II wojna światowa We wrześniu 1943 dywizja otrzymała rozkaz wymarszu do Camp Shenks, gdzie dotarła 8 października i tam zaokrętowano ją na statki płynące do Wielkiej Brytanii, gdzie dotarła na wiosnę 1944.
Dywizja nie brała udziału w walkach podczas D-Day, jedynie jej 150 żołnierzy ochotniczo lądowało na plaży Omaha. Reszta dywizji wylądowała na plaży dnia następnego.
thumb|Żołnierze kompanii G z 2. batalionu 38. pułku z 2 Dywizji Piechoty schodzą z plaży Omaha, 7 czerwca 1944 Pierwsze walki miały miejsce w miasteczku Trevieres, zdobyte po sforsowaniu rzeki Aure. Następnie dywizja uderzyła w kierunku Saint-Lô, atakując Bérigny oraz Saint-Georges-d’Elle, a 11 czerwca pozycję blokującą Saint-Lô, czyli wzgórze 192. Po ciężkich walkach o wzgórze, okupionych wysokimi stratami, wykorzystując powodzenie pod St. Lo, skierowała się na Tinchebray.