Podczas meczu trzeciej rundy Australian Open 1993 musiała uznać wyższość utytułowanej rodaczki Steffi Graf (skreczowała po wysoko przegranym pierwszym secie). Trzykrotnie Porwik była w ćwierćfinałach wielkoszlemowych w deblu (Australian Open 1989 z Catherine Tanvier, Wimbledon 1988 z Marią Lindström, US Open 1992 z Rachel McQuillan).
Wieloletnia reprezentantka Niemiec (początkowo RFN) w Fed Cup, regularnie znajdowała się w kadrze (m.in. w 1992, kiedy Niemki zdobyły trofeum), ale wobec silnej konkurencji (przede wszystkim Graf i Anke Huber) rzadko miała okazję występować w spotkaniach międzypaństwowych. Zaliczyła łącznie pięć meczów, zarówno w singlu jak i deblu, z czego wygrała trzy. W deblu partnerowała m.in. Bettinie Bunge (w 1986 porażka z Amerykankami Pam Shriver i Martiną Navrátilovą), w singlu pokonała Holenderkę Manon Bollegraf. Po raz ostatni wystąpiła w reprezentacji w 1995 w przegranym meczu z Hiszpankami (w parze z Huber zdobyła punkt przeciwko Virginii Ruano Pascual i Maríi Sánchez Lorenzo).
Po zakończeniu aktywnej kariery zawodniczej Porwik zajęła się prowadzeniem akademii tenisowej w Fürth.
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie tenisistki Kategoria:Urodzeni w 1968 Kategoria:Ludzie urodzeni w Coburgu