Były to parafie: Błędowice, Bystrzyca, Ligotka Kameralna, Nawsie, Orłowa i Trzyniec.
Ich przedstawiciele na spotkaniu przeprowadzonym 16 sierpnia 1920 zdecydowali o zwróceniu się z prośbą do rządu w Pradze o pozwolenie na zachowanie jedności administracyjnej z parafiami na terenie Polski. Podjęto decyzję o utworzeniu Senioratu Augsburskiego Wyznania, zachowującego łączność z Konsystorzem w Warszawie, a w razie negatywnej opinii rządu czechosłowackiego zbory miały powołać do życia seniorat tworzący odrębny związek wyznaniowy – Polski Kościół Ewangelicki Augsburskiego Wyznania w Czechosłowacji.
Delegacja złożona z księży spotkała się 24 sierpnia 1920 w Pradze z Gustawem Habrmanem, ministrem szkolnictwa i oświaty narodowej oraz Tomášem Masarykiem – prezydentem kraju. Władze oznajmiły, że nie będą wpływać na wewnętrzne kwestie polskiego Kościoła w Czechosłowacji, o ile zachowa on lojalność wobec państwa. Zaniechano więc utrzymywania jedności z Kościołem ewangelickim w Polsce na rzecz koncepcji powołania nowego, samodzielnego Kościoła.