backflip, wyprostowanie ciała podczas lotu – superman, obrót kierownicy o 360° – barspin, zdjęcie nóg z pedałów – no footer, zdjęcie rąk z kierownicy – no hander, puszczenie się roweru i ponowne złapanie go – nothing) po wybiciu się z odpowiednio ukształtowanych ziemnych wyskoczni (tzw. hopek) o różnych kształtach i rozmiarach. W rowerach do tego stylu jazdy częściej montuje się hamulce niż w innych BMX-ach. Przełożenie napędu jest większe, żeby zawodnik mógł szybciej nabrać prędkości, a opony mają głębszy bieżnik w celu zwiększenia przyczepności na ziemnym podłożu. Park – forma jazdy na BMX polegająca na pokonywaniu przeszkód w skateparku (np. rampa, quarter, spine itp.). Najczęściej wykonywane sztuczki to m.in. tailwhip; barspin; footjam, czyli wskoczenie na półkę rampy przednim kołem, blokując je butem. Sztuczki na skateparku można wykonywać na kilka sposobów: tzw. air, czyli wybijając się z rampy w górę, czy tzw. fly out, czyli wybijając się z rampy w dal bądź na półkę. Street – dyscyplina polegająca na niczym nie ograniczonej jeździe po wszelkich wytworach architektury miejskiej. Polega na wykorzystywaniu wszelkich przeszkód ulicznych np. schodów, poręczy, murków, drzew oraz innych przeszkód. Obecnie jest bardzo dużo skateparków naśladujących uliczne przeszkody, czyli tak zwanych skateplaz.