Na konferencji przedstawicieli stref amerykańskiej i brytyjskiej, zorganizowanej od 5 do 11 września 1946 w Stuttgarcie, postanowiono utworzyć rady administracyjne ds. gospodarki (Minden), transportu (Bielefeld) z oddziałem ds. portów morskich i żeglugi przybrzeżnej (Hamburg), żywności i rolnictwa (Stuttgart), poczty i telekomunikacji (Frankfurt nad Menem) oraz finansów (Bad Homburg vor der Höhe). Pierwsze dwustrefowe urzędy administracyjne rozpoczęły działalność jeszcze w 1946 r. 6 września 1946, podczas tej konferencji, sekretarz stanu Stanów Zjednoczonych James Francis Byrnes w swoim przemówieniu (tzw. „przemówieniu nadziei dla Niemiec”) wskazał na konieczność jedności gospodarczej Niemców, ożywienia ich potencjału ekonomicznego, a także wzmocnienia niemieckiej samoodpowiedzialności w polityce oraz gospodarce. Na konferencji szefów rządów Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych, która odbyła się 4 października 1946 w Bremie, omawiano propozycje utworzenia „Niemieckiej Rady Państwa”. 2 grudnia 1946 w Nowym Jorku brytyjski minister spraw zagranicznych Ernest Bevin i jego amerykański odpowiednik James F. Byrnes podpisali porozumienie o zjednoczeniu gospodarczym stref amerykańskiej i brytyjskiej, obowiązujące od 1 stycznia 1947.