W toku walk batalion poniósł straty obejmujące ponad 160 zabitych, ok. 180 zaginionych i ok. 120 rannych żołnierzy. Wielu poniosło śmierć od wybuchu pojazdu Schwere Ladungsträger B IV na ul. Kilińskiego. Wielu rannych zostało zamordowanych w szpitalu przy ul. Długiej 7 po zajęciu Starego Miasta przez Niemców. Po kapitulacji 133 „Wigierczyków” z dowódcą – jako 9 kompania 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej AK – opuściło Warszawę.
Ordre de Bataille Batalionu Harcerskiego „Wigry” thumb|250px|Tablica upamiętniająca Eugeniusza Konopackiego i Batalion „Wigry” na budynku przy ul. Podwale 23 w Warszawie thumb|250px|Kamień pamiątkowy na Skwerze Batalionu Harcerskiego AK „Wigry” (w chwili wybuchu powstania warszawskiego) Dowódca batalionu – por. rez. art. Eugeniusz Konopacki „Trzaska” I zastępca – ppor. rez. Władysław Ludwig „Kamil” II zastępca – ppor. rez. sap. Roman Kaczorowski „Prokop” Lekarz – dr med. Izabela Niedźwiedzka-Trzaskowska „Bella Zawilska” pluton sanit.-łącz. – Maria Sielużycka-Czermińska „Isia Dąbrowska”
kompania „Witold” – ppor. rez. Władysław Ludwig „Kamil” Z-ca – por. rez. adw. Jan Makowiecki „Platon” Adiutant – ppor. Czesław Szmakfefer „Szczupak” pluton 1911 – ppor. Stanisław Rekłajtis „Rekin” pluton 1913 – ppor. Antoni Grzelecki „Czaki”