pułkiem desantowym w Gdańsku-Wrzeszczu.
15 grudnia 1970 na podstawie decyzji Władysława Gomułki „w sprawie użycia broni przez siły porządkowe i wojsko w sytuacji bezpośredniego atakowania milicjantów i żołnierzy, podpalania lub niszczenia obiektów, stwarzania zagrożenia dla życia ludzkiego” dowodził w Gdańsku kolumną 7 czołgów PT-76 i 33 transporterów opancerzonych OT-62 TOPAS.
W 1975 objął funkcję dowódcy 2. Podlaskiej Brygady Zmotoryzowanej Wojsk Obrony Wewnętrznej w Białymstoku. Od 1976 do 1978 kierował 14. Mazurską Brygadą Zmotoryzowaną Wojsk Obrony Wewnętrznej w Olsztynie. W 1978 był organizatorem X zmiany Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w Doraźnych Siłach Zbrojnych Organizacji Narodów Zjednoczonych na Bliskim Wschodzie. Następnie był szefem sztabu X i dowódcą XI zmiany Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w Doraźnych Siłach Zbrojnych ONZ w Egipcie i Syrii.