thumb|Znak Barykady Wolności występujący w piśmie „Barykada Wolności” Barykada Wolności (lub Barykadowcy) – polska grupa konspiracyjna lewicy socjalistycznej, skupiona początkowo wokół Stanisława Dubois i Norberta Barlickiego na bazie grupy działaczy młodzieżowych Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego oraz Czerwonego Harcerstwa. Nazwa grupy nadana została później, od tytułu wydawanego pisma „Barykada Wolności”, działająca w okresie od października 1939 do września 1941. Na bazie grupy powstała organizacja lewicy socjalistycznej Polscy Socjaliści. Grupa współpracowała do 1940 ze Służbą Zwycięstwu Polski (SZP) a następnie Związkiem Walki Zbrojnej (ZWZ).
Historia grupy Pierwsze kontakty organizacyjne zaczął odtwarzać Konstanty Jagiełło organizując spotkania w tym o charakterze samokształceniowym. Po powrocie Stanisława Dubois do Warszawy w październiku 1939 z terenów znajdujących się pod okupacją radziecką, doszło do spotkania członków Rady Głównej Czerwonego Harcerstwa, oraz Czerwonych Harcerzy gdzie podjęto decyzję o stworzeniu grupy konspiracyjnej. Należeli do niej między innymi Konstanty Jagiełło i jego brat Władysław Jagiełło, Andrzej Tuwim, Józef Kretkowski, Edward Wieczorek, Andrzej Moszkowski, Ilia Genachow, Magda Gutkowska, Jan Maurycy Borski, Stanisław Poleczko.