Rtm. Zbigniew Dunin-Wąsowicz osobiście poprowadził swoich ułanów do walki. Po przekroczeniu bagnistych brzegów rzeczki Rokitnianki, Dunin-Wąsowicz skierował 3 szwadron do odwodu, a ze szwadronem 2. ruszył do ataku. W ciągu około 13 minut ułani przedarli się przez 3 linie wroga. W ataku wzięło udział 62 ułanów. Poległo 15, 3 kolejnych zmarło z ran, 27 zostało rannych, 6 trafiło do niewoli, 2 zaginęło w akcji, 6 wróciło do własnych pozycji cało i zdrowo. Szarża nie została wykorzystana. Oddziały piechoty w niedostatecznym stopniu wsparły ułanów. Jednak mimo odparcia szarży nocą oddziały rosyjskie opuściły swoje pozycje i wycofały się.
Skład 2 szwadronu w chwili szarżyNa podstawie Stanisław Rostworowski Nie Tylko Pierwsza Brygada (1914-1918) Z Legionami na bój P.W. EGROSS – Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1993. thumb|Rotmistrz Zbigniew Dunin-Wąsowicz 1. Zbigniew Dunin-Wąsowicz, rotmistrz, komendant II dywizjonu – † poległ 2. Jerzy Topór-Kisielnicki, porucznik, komendant 2 szwadronu – † poległ 3. Roman Prawdzic-Włodek, porucznik, zast. komendanta dywizjonu – † poległ 4. Marian Fąfara, porucznik, oficer prowiantowy – ranny 5. Tadeusz Adamski (ułan), wachmistrz szwadronowy – † poległ 6. Władysław Nowakowski, wachmistrz służbowy – † poległ