Piotr Szewczyk, ps. Siwy, Piter, Czer (ur. 9 września 1908 w Babicach k. Oświęcimia, zm. 28 stycznia 1988 w Oświęcimiu) – major Wojska Polskiego i Armii Krajowej, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Zarys biografii W latach 1915–1921 uczęszczał do szkoły powszechnej w swojej rodzinnej miejscowości. Po maturze, którą uzyskał w 1929, w Gimnazjum im. Stanisława Konarskiego w Oświęcimiu, wstąpił do Szkoły Policyjnej w Mostach Wielkich (woj. lwowskie). Po ukończeniu szkoły do wybuchu drugiej wojny światowej pełnił służbę w Policji Państwowej. Do 1939 prowadził zajęcia sportowe w szkołach w Łucku i Warszawie. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1937 i 640. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Zmobilizowany 1 września 1939, walczył w obronie Warszawy, po czym w listopadzie 1939 lub na początku 1940 udało mu się przedostać przez Węgry i Jugosławię do Francji, gdzie wstąpił do Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. Walczył w bitwie o Narwik jako dowódca IV plutonu 1. kompanii IV batalionu 2 Półbrygady. Po klęsce Norwegii wrócił do Francji, gdzie jego oddział walczył o Bretanię. Po upadku Francji przedostał się latem 1940 do Wielkiej Brytanii, gdzie został włączony do 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej gen.