Ła-176 (ros. Ла-176) – radziecki odrzutowy samolot myśliwski, skonstruowany pod koniec lat 40. w biurze konstrukcyjnym Ławoczkina. Maszyna pozostała w stadium prototypu.
Historia Myśliwiec „176” (nieoficjalnie oznaczany Ła-176) był dalszym rozwinięciem myśliwca „168”, projektowanego jako konkurent MiG-15. W celu osiągnięcia większych prędkości, Ławoczkin zastosował na nim skrzydła o większym skosie 45°. Napędzany był początkowo tym samym silnikiem RD-45F. Nowy samolot przede wszystkim miał służyć jako maszyna doświadczalna, zbudowano jeden prototyp, oblatany we wrześniu 1948Walerij Bargatinow: Krylja Rossii, Eksmo: Moskwa 2005, , s.691-692 (ros.). W grudniu na samolocie „176” zamontowano mocniejszą wersję silnika WK-1 o ciągu 2700 kg.
Podczas prób 26 grudnia 1948 po raz pierwszy w ZSRR osiągnięto na nim w locie nurkowym prędkość dźwięku (pilot Oleg Sokołowskij), osiągając 1105 km/h (1,02 Ma) na wysokości 7000 m. Prędkość dźwięku przekraczano na nim jeszcze 6 razy. W locie poziomym samolot osiągał prędkość 0,99 Ma. Jednakże, 3 lutego 1949 prototyp został utracony w katastrofie, w której zginął Oleg Sokołowskij.