Natomiast w przypadku tworzyw porowatych, warunek śliskości nie powoduje zerowej prędkości przepływu przy ściankach i płyn ma nieciągłe pole prędkości pomiędzy wolnym płynem a płynem ograniczonym przez porowate ścianki (warunek Beaversa-Josepha).
Natomiast w hipotezie ciągłości przyjmuje się, że płyn stanowi ośrodek ciągły, składający się nie z molekuł, lecz punktów materialnych. Takich punktów materialnych wchodzących w skład ośrodka jest niekończenie wiele. Płyn, traktowany jako ośrodek ciągły, stanowi więc nieskończony, nieprzeliczalny i spójny zbiór punktów materialnych.
Hipoteza ciągłości Płyny składają się z molekuł, które zderzają się ze sobą i z innymi ciałami stałymi. Jednak według założenia o ciągłości, uważa się tu płyny za ciągłe. To znaczy, ich własności takie jak gęstość, ciśnienie, temperatura i prędkość brane są pod uwagę jako dobrze opisywalne w „nieskończenie” małych punktach, definiując REV (Reference Element of Volume) w porządku geometrycznym odległości dwóch przylegających do siebie molekuł płynu. Zakłada się, że własności różnią się w sposób ciągły patrząc od jednego do drugiego punktu i są uśrednionymi wartościami REV.