argumenty: Poza wzmianką u Adama Bremeńskiego i powtarzającym jego przekaz prawie dosłownie Helmoldem (Sunt et alii Slavorum populi, qui inter Odoram et Albiam degunt longoque sinu ad austrum portenduntur, sicut Heruli vel Heveldi, qui sunt iuxta Habolam fluvium et Doxam, Leubuzi et Wilini, Stoderani cum multis aliis – Istnieją jeszcze inne ludy słowiańskie, które żyją między Odrą a Łabą i długim klinem rozpościerają się na południe, jak to Herulowie albo Heweldowie, którzy mieszkają koło rzeki Haweli i Doszy, Lubuszanie, Wilinowie, Stodoranie oraz wiele innych), nie ma innych zapisów o plemieniu Leubuzzi. Skrajną jest teza Jana Natanson-Leskiego, iż jeżeli „nawet istnieli Leubuzzi, to już Lubuszanie nie są niczym innym, jak wytworem historiografii”. Przenoszenie sytuacji i podziałów terytorialnych z okresu Polski dzielnicowej wstecz jest w większości przypadków nieuprawnione. Ziemia Lubuska formowała się od powołania biskupstwa lubuskiego przez Bolesława Krzywoustego w latach 1123–1124 i znana jest bliżej dopiero od połowy XIII w., ostatecznie w XIV w.