thumb|300px|Plemiona w IX–X w. w granicach współczesnej Polski Lubuszanie (Lubuszycy) – nazwa domniemanego plemienia zachodniosłowiańskiego, należącego do grupy wieleckiej lub przejściowego pomiędzy grupą polską a wielecką, zamieszkującego w X wieku obszar po obydwu brzegach dolnej Warty i środkowej Odry, z głównym grodem w Lubuszu. Do ich obszaru terytorialnego zalicza się również – później pomorskie – ziemie kostrzyńską, kiniecką i niekiedy cedyńską. Przyjmuje się, że Lubuszanie zostali podbici przez Mieszka I i włączeni do Polski około 960–965 roku, choć mogło to nastąpić dopiero na przełomie X i XI wieku.
Wśród historyków prowadzony jest spór co do zajmowania przez Lubuszan obu brzegów Odry, jak i samego faktu ich istnienia. Zwolennicy tezy prezentują m.in. argumenty: Identyfikują z nimi plemię Leubuzzi, wymienione w 2 połowie XI w. przez Adama Bremeńskiego wśród ludów wieleckich między Łabą i Odrą, po Hobolanach (Heveldi) i Doszanach (Doxani), a przed Wolinianami (Wilini) i Stodoranami (Stoderani). Wymienianie ziemi lubuskiej w połowie XIII w.