W ramach paktu Hitler-Stalin duża liczba austriackich komunistów ze Związku Radzieckiego została odesłana do Niemiec, w tym Franz Koritschoner i inni współzałożyciele partii.
Po wojnie 150px|lewo|mały|Plakat partii z 2011 Po odrodzeniu niezależnej Austrii, partia odrzuciła plan Marshalla mimo tego komuniści uczestniczyli w powojennym rządzie. W pierwszych wolnych wyborach parlamentarnych 25 listopada 1945 partia zdobyła tylko 174 257 głosów, (5,42%) i zdobyła cztery mandaty w parlamencie. W niektórych przemysłowych i górniczych społecznościach KPÖ zdobył więcej niż 30% głosów. W słoweńskojęzycznych obszarach Karyntii, udziały KPÖ były wyższe.
KPÖ stała na czele wielkiego strajku 26 września październiku 1950 roku. Pod koniec lat 50. wielu członków wycofało się z aktywnej działalności. W wyborach krajowych w 1959 partia uzyskała 142 578 głosów (3,27%). Od 150 000 członków w pierwszych latach powojennych, partia skurczyła się do 36 400 (1965) i 20 000 (1974). Obecnie liczy 2000 członków. Partia publikuje Argument. Młodzieżówką partii jest Junge Linke (Młoda Lewica).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kommunistische Partei Österreichs
Kategoria:Komunistyczna Partia Austrii Kategoria:Partie i ugrupowania w Austrii Kategoria:Partie komunistyczne Kategoria:Międzynarodówka Komunistyczna