Dziedzictwo Jego książki napisane lub stanowiące zapis jego nauk zapełniają jeden z pokoi w Tajskiej Bibliotece Narodowej (dosłownie) i miały wpływ na wszystkich tajskich buddystów. Wciąż pisze się doktoraty o nim i jego spuściźnie. Jego książki można znaleźć we wszystkich bibliotekach w całym kraju, są one uważane jako doskonały podarunek podczas ceremonii kremacji.
Postępowi członkowie tajskiego społeczeństwa, zwłaszcza młodzież była inspirowana przez jego nauki i przykłady bezinteresowności. Od lat sześćdziesiątych wielu aktywistów i myślicieli z dziedziny edukacji, ekologii, opieki społecznej i rozwoju gospodarczego ulegało wpływom jego nauk i porad. Wielu mnichów z jego inspiracji zaangażowało się w ekologię i rozwój społeczeństwa. Połączył tradycje tekstów z zaangażowanymi praktykami buddyjskimi.
Znany był ze swej sympatii do zwierząt – zwano go "nauczycielem zwierząt", chętnie się z nimi fotografował i pisał o nich wiersze przesiąknięte naukami buddyjskim.
Jego nauki kontynuowane przez jego uczniów (np. Santikaro Bhikkhu) stworzyły "socjalizm dhammiczny" oraz "Ekologię Umysłu".
Publikacje Buddhadasa pisał głównie w języku tajskim. Po polsku nie ma żadnej z jego publikacji.