Organizacja realizowała cele ogólnonarodowe, stosując walkę zbrojną (prowadzenie szkolenia wojskowego, sabotaż i dywersja, walka partyzancka) oraz działalność cywilną (tajne nauczanie, opieka i pomoc osieroconym, bądź bezdomnym dzieciom, wydawanie i kolportaż pism konspiracyjnych, przerzucanie przez granicę zagrożonych ludzi, legalizacja, samoobrona ludności).
Istniał także specjalny oddział „Jerzyków” pod dowództwem por. Aleksandra Choderskiego ps. „Szurik”, który w ramach pomocy dla ludności żydowskiej wykonał wiele akcji (w tym akcje zbrojne) w ich obronie, np.: wyprowadzenie z getta warszawskiego ok. 250 osób, uratowanie z gett na Podolu i we Lwowie kilkudziesięciu osób, które skierowano do oddziałów partyzanckich, pomoc na rzecz powstańców żydowskich z getta warszawskiego (uzbrojenie, żywność, przerzuty ludzi) połączona z działaniami dywersyjnymi i zbrojnymi.
W początkowym okresie życie organizacji toczyło się w rejonie Fortu OkęcieTwierdza „Warszawa” – Fort VI „Okęcie”..
Do marca 1943 r. organizacja działała samodzielnie, współpracując na różnych szczeblach organizacyjnych i w różnym zakresie z innymi organizacjami konspiracyjnymi, jak Służba Zwycięstwu Polski – Związek Walki Zbrojnej – Armia Krajowa, Konfederacja Narodu, Bataliony Chłopskie, Gwardia Ludowa.