Korona, zawarta w centralnym miejscu godła (i na fladze Tadżykistanu) zawiera w sobie trzy stylizowane wyobrażenia pochodni (lub lamp) – trzech świętych, niegasnących ogni, będących obiektem kultu religijnego w zaratusztriańskich świątyniach. Centralny element korony symbolizuje świętą górę Chara, mającą znajdować się w centrum świata. Dolna część korony, tworząca łagodny łuk oznacza most kary i nagrody, na którym w dzień sądu Zaratustra będzie oddzielał dusze prawych od dusz grzeszników.
Siedem złotych, pięcioramiennych gwiazd symbolizuje jedno z podstawowych pojęć zaratusztrianizmu – 7 dobrych duchów Amesza Spenta, otoczenia dobrego boga Ahura Mazdy. Położone na łuku gwiazdy wyobrażają farn — słoneczny blask lub boski ogień a zwłaszcza jego materialną emanację, w malowidłach zaratusztriańskich – odpowiadających aureoli w chrześcijańskich przedstawieniach świętych.
21 promieni słonecznych — 3 grupy po 7 także nawiązuje do starożytnych wierzeń ludów dzisiejszego Tadżykistanu. Oznaczają trzy emanacje Ahura Mazdy z 7 dobrymi duchami Amesza Spenta z tychże wierzeń.