Dorosłe ptaki także żywią się owocami, głównie jesienią i zimą.
Status zagrożenia, ochrona i liczebność Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje dzięcioła białoszyjego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji, wstępnie obliczona na podstawie szacunków organizacji BirdLife International dla Europy i całej Turcji z 2021 roku, mieści się w przedziale 806 000 – 1 930 000 dorosłych osobników. Globalny trend liczebności populacji nie jest znany.
W Polsce objęty ochroną gatunkową ścisłą. Został sklasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC). W latach 2008–2012 jego liczebność szacowano na 1000–2000 par lęgowych, te same liczby podano też dla lat 2013–2018. Nie wymaga zabiegów ochronnych. W Polsce zagęszczenie dzięcioła białoszyjego to ok. 5,5–21,8 par na 10 km². W Krakowie te wartości to 5,5–7,5 par na 10 km², a w południowo-wschodniej Polsce nawet 11,1–21,8 par na 10 km². Obserwowany jest mocny wzrost liczebności. Można oczekiwać na jego wkraczanie do miast północnej i zachodniej Polski.
Zobacz też ptaki Polski
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Dane dot. piór
Kategoria:Dzięciołowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Europy Kategoria:Awifauna Polski Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1833 roku