Jako pracownik Biblioteki Narodowej kierował Pracownią Badań nad Książką i Kulturą Polską za Granicą oraz był redaktorem naukowym serii wydawniczej „Instytucje kultury polskiej za granicą i ich zbiory".

Na Uniwersytecie Zielonogórskim uzyskał stopień naukowy doktora na podstawie napisanej pod kierunkiem Włodzimierza Sulei rozprawy Kazimierz Moczarski (1907–1975). Zarys biografii (2002). Habilitował się na tej samej uczelni w 2010.

W 1989 był współzałożycielem Niezależnego Komitetu Historycznego Badania Zbrodni Katyńskiej. W 1993 został prezesem zarządu Fundacji Archiwum Polski Podziemnej 1939–1956. Podjął współpracę z redakcją Polskiego Słownika Biograficznego. Zasiadał w konwencie Ruchu Stu.

W 1990 został członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. 16 kwietnia 2010, po śmierci Andrzeja Przewoźnika, został powołany na stanowisko sekretarza tego gremium, wchodząc w skład jej prezydium. Urząd ten sprawował do 1 sierpnia 2016, kiedy to ROPWiM została zlikwidowana.