W przeciwieństwie do Popocatépetl na Iztaccíhuatl można się wspinać, jednakże jest to bardzo niebezpieczne.
Oba wulkany znajdują się na terenie, założonego w 1935 roku, Parku Narodowego Iztaccíhuatl-Popocatépetl o powierzchni 398,19 km². W faunie tego parku dominują gatunki takich ptaków jak: drozdy, sikory, zięby oraz strzyżyki. Ponadto występują tam drobne gryzonie.
Aktywność wulkanu Od 1347 zanotowano 19 erupcji. W 1947 rozpoczął się okres stałej, wzmożonej aktywności wulkanu. 21 grudnia 1994 roku Popo wyrzucił z krateru gazy i popioły, które zostały przeniesione przez wiatry na odległość 25 km. W 2000 roku dziesiątki tysięcy mieszkańców miejscowości znajdujących się najbliżej wulkanu zostało ewakuowanych na skutek ostrzeżeń naukowców o zbliżającej się erupcji. 2 dni po ewakuacji nastąpił największy w dziejach wybuch tego wulkanu, którego maksimum przypadło na 22 listopada 2003 roku.