Izolacja środowisko chrootowane jest efektywną metodą izolacji rozwijanego programu, mającej na celu użycie specyficznego zestawu bibliotek oraz ograniczyć ilość zależności programu. Programista może mieć zainstalowane biblioteki wykorzystywane do czynności codziennych np. do przeglądania stron internetowych, natomiast te biblioteki nie mają być dostępne w środowisku docelowym. Poprzez użycie chroot może on wykorzystać automatyczne metody konsolidacji kontrolując jednocześnie biblioteki dołączane do programu.
chroot jest także używany przez użytkowników Linuksa pracujących na procesorach AMD64, podczas uruchamiania aplikacji 32 bitowych.
Wady i ograniczenia Tylko superużytkownik root może wywołać polecenie chroot. Z powodu zagrożenia przejęcia kontroli nad systemem przez użytkowników (np. poprzez używanie spreparowanego pliku /etc/fstab) chroot nie zawsze jest bezpieczny.
Program działający na prawach superużytkownika (root) zawsze może wrócić do poprzedniego katalogu głównego. Z tego powodu, chroot nie nadaje się do ograniczania roota - zamiast niego trzeba użyć np. Jaili we FreeBSD.
chroot nie ogranicza działalności chrootowanych programów poprzez redukcję ilości operacji wejścia/wyjścia lub tym podobnych.
Przykład root@box:~# chroot /mnt/gentoo/ /bin/bash box / #
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polecenia Unix